Jubileusz o. Arkadiusza

Jubilat w Bydgoszczy

13 czerwca 2017 roku minęło 25 lat kapłaństwa ojca Arkadiusza Sosny – krajowego duszpasterza Ruchu Szensztackiego w Polsce. Rodzina Szensztacka przy Sanktuarium Zawierzenia cierpliwie czekała na przybycie Jubilata, aby razem z Nim świętować to piękne w wymowne wydarzenie. Opatrzność Boża wybrała dzień 18.01.2018 r. Tego dnia licznie zgromadziliśmy się w auli. Zapowiadał się niezwykły wieczór i takim był w istocie. Wspólne świętowanie srebrnego jubileuszu kapłaństwa o. Arkadiusza rozpoczęliśmy Mszą św.. PP. Jędrzejewscy złożyli życzenia naszemu kochanemu Jubilatowi. W swojej bogatej homilii o. Arkadiusz dzielił się przeżyciami i doświadczeniami z ostatniego okresu oraz nawiązał do osoby Ojca Założyciela rozważając szczególną datę 20.01.1942 r., gdy O. Kentenich decyduje się na pójście do obozu koncentracyjnego w Dachau, nie podejmując już żadnych prób, aby uniknąć tego losu. Niezrozumiany nawet przez najbliższych podejmuje tę decyzje ze względu na Rodzinę Szensztacką, za którą czuje się odpowiedzialny. Eucharystia pod przewodnictwem naszego Jubilata była szczególnym przeżyciem przede wszystkim dla tych, którzy znają Go od począ- tku Jego kapłańskiej drogi. Mogliśmy w sercu dziękować Panu Bogu, że postawił na naszej drodze takiego właśnie kapłana – bliskiego człowiekowi, serdecznego, otwartego, przejętego posłannictwem Szensztatu, świadka wiary. Cieszyliśmy się naprawdę tym, że jest wśród nas. Po Mszy św. w ramach obchodów Roku Ojca Kentenicha obejrzeliśmy przejmującą prezentację na temat „Inscriptio cordis in cor – wpisanie serca w serce” przygotowaną z wielkim osobistym zaangażowaniem przez Katarzynę i Adama Rudnickich. Po Modlitwie Zawierzenia przeszliśmy na jubileuszową biesiadę w Domu św. Józefa. Najpierw Danuta i Tomasz Wojcieszakowie złożyli życzenia i wręczyli o. Arkadiuszowi upominek od całej naszej wspólnoty. Następnie przy suto zastawionych stołach posililiśmy się, aby potem uczestniczyć w części artystycznej przygotowanej przez niezawodnych naszych muzyków Małgorzatę i Rafała Szarków. Było mnóstwo śmiechu, wspólnego śpiewu no i oczywiście wyjątkowa rodzinna atmosfera. Małgosia dzięki bardzo wnikliwym pytaniom skierowanym do Jubilata uzupełniła naszą wiedzę o Ojcu. Tak dobrze być razem – chciałoby się zatrzymać czas. Otrzymane pamiątkowe obrazki będą podtrzymywać pamięć o tych pięknych chwilach oraz duchową więź z Ojcem przez modlitwę. Bogu dzięki za to piękne spotkanie w naszej Szensztackiej Rodzinie przy Sanktuarium Zawierzenia oraz wszystkim tym osobom, które miały swój wkład w przygotowanie całej uroczystości.

Ludwika Bodzek, ALR

Fotorelacja > LINK